Пәйгамбәребез с.г.в. вафат булганнан соң бер көнне сәхәбәләрдән Әбү Һөрәйра базарларда, урамнарда булган бетен мөселманнарны мәчеткә чакыра башлаган. Әйткән: «Әйдәгез, килегез, бүген пәйгамбәребезнең мирасын бүләчәкбез». Кич белән халык мәчеткә җыелышкан. Әмма ни күрәләр: мәчет эчендә кемдер намазда, кемдер вәгазь сөйли, кемдер Коръән, хәдис укый. Сәхабәләр аптырап: «Йә Әбү Һөрәйра, безгә әйткән идең монда пәйгамбәребезнең мирасы — алтыннары, көмешләре бар дип. Без аны бүлергә, бүлешергә килдек». Әбү Һөрәйра аларга җавап бирә: «Сез белми идегезме, пәйгамбәребезнең мирасы — Коръән. Аны бүлешергә чакырам».

Рәхмәтле вә рәхимле Аллаһ исеме белән. Бөтен галәмнәрнең, барча халыкларның гадел хуҗасы, тәрбиячесе Аллаһка шан-шәрәфләр, дан вә мактаулар булсын!

Хәнәфи мәзһәбе галимнәре фикере буенча, фикъһе белгечләре (факиһләр) 7 төркемгә бүленәләр:

Иртә. Күршеләрдә кемдер, ах зараза, ботка көйдерә. Тәрәзләр ачык, алардан зәһәр төтен исе бәреп керә. Бу ис борынны ярып үтә дә баш миен кайната, авырайган башымны әйләндерергә тотына. Кырыйда ятучы шешәләрне күреп, башым тагын чатнап китә, күзләремә кемдер китереп биргәндәй була...
Стенадагы сәгатькә күз салам. Абау!!! Кинәт сикереп торам, җитез генә киенәм. Юыну.. Ашау... Нинди ашау?! Соңга каласың!
Ашыгып чыгып китәм...

Рухи кыйммәтләр алышынып бара торган бүгенге борчулы заманда армиядә хезмәт итү элгәре кебек бик үк дәрәҗәле саналмаса да, 18 яшен тутырган егетләргә, дәүләтнең катгый таләбе буенча, туган-тумачасы, дус- ишләре белән саубуллашып, билгеле бер вакытка ерак җирләргә чыгып китәргә туры килә. Яшерен-батырын түгел: ата-аналар юкка гына борчылмый хәзер, моның җитди сәбәпләре дә бар, әмма нишләмәк кирәк – илне дә сакламыйча булмый.